|
| Deel van de tekst van een column van Peter
Bügel in HP/de Tijd 1 december 2000.
Ongeveer vijf procent van de Nederlandse beroepsbevolking
heeft ernstige burn-outklachten. Dat
zijn er zo'n 340.000. Ze zijn voor een groot deel nog
aan het werk. Deze werkenden rapporteren dezelfde klachten
als lieden die vanwege zulke problemen onder behandeling
zijn van een psycholoog.
|
|
Het opgebrand zijn lijkt een onderschat
probleem. Al in 1998 schatte het Centraal Bureau voor de Statistiek
dat tien procent van de bevolking burnt-out was. Vooral beroepen
waarin met mensen wordt gewerkt, zijn risicovol. Medische
beroepen met een lage drempel, zoals huisarts, arbo-arts,
vroedvrouw en verpleegkundige, lopen het meeste gevaar. Ook
in het onderwijs is het slecht gesteld. Daarna volgt de industrie.
Hierbij is het interessant dat tussen bedrijven grote verschillen
worden aangetroffen. De percentages variëren van 9 tot
27. Er zijn dus meer en minder gezonde bedrijven.
Uit al het beschikbare onderzoek komen steeds drie risicofactoren
naar voren. De eerste is de onmogelijkheid zelf invloed
op de inrichting van je werk te hebben. Sinds de invoering
van allerlei automatisering zitten veel werknemers de hele
dag met onzichtbare ketenen aan hun computer geketend. Het
protest daartegen gaat in de pols zitten. RSI
is een epidemische aandoening aan het worden. De tweede
factor is gebrek aan waardering.
Veel werknemers wordt het gevoel gegeven dat ze inwisselbaar
zijn. En doordat ontslag altijd dreigt is de onderlinge concurrentie
groot en is collegiale steun een verdwenen goed. Ten slotte
is er de werkdruk. Volgens het CBS is de
werkdruk in Nederland de afgelopen twintig jaar elk jaar met
anderhalf procent gestegen. Uit EG-onderzoek uit 1997 blijkt
dat Nederland in Europa koploper is in ervaren werkdruk. Een
te grote werkdruk verhoogt de kans op serieuze vermoeidheidsklachten
met zo'n vierhonderd procent.
Het totale budget van het onderzoekprogramma is twaalf miljoen
gulden. Weggegooid geld. Het is zoiets als een patiënt
geen eten geven en daarna allerlei duur medisch onderzoek
entameren om uit te zoeken waarom hij zo moe en dun wordt.
Voor de publieke sectoren gezondheidszorg en onderwijs is
deze vermageringsparallel duidelijk. Bezuinigingen in deze
sectoren hebben bij de afgelopen regeringen prioriteit gehad.
Nu onderzoeken waarom zoveel werkenden daar opgebrand raken,
is een gotspe. In het bedrijfsleven is het van hetzelfde laken
een pak. Sinds de managers meer en meer aandelenpakketten
in het eigen bedrijf kregen, werd de hoogte daarvan het belangrijkste
bedrijfsdoel. De beste wijze om de koersen op te drijven is
het ontslaan van werknemers. Met het doorzichtige excuus dat
mondialisering haar tol eiste, werden duizenden de straat
op geschopt. De oorzaak van het opfikken van de achterblijvers
behoeft geen wetenschappelijk onderzoek.
Tot zover het artikel.
Het laatste nieuws over ziekteverzuim:
Klik hier voor een RSI-test
en boekenlijsten.
Voor
boeken over burn-out klik hier.
|
Geplaatst of geschreven door: Bert Stoop
|
Beschrijvingen zelfhulpboeken
- Jezelf worden en
zijn, zelfvertrouwen, in balans zijn
- Vrijheid
en innerlijke bevrijding
- Verslaving:
algemeen, roken en gokken
- Geluk(kig
worden)
- Emoties: depressie, angst, (werk)stress
en burnout; jaloezie, woede,
ruzie en agressie
- Pijn, verdriet en zelfdoding
- Relaties: liefde, eenzaamheid en scheiding, poëzie, man-vrouw
verschillen
- Therapie kiezen
- Voor en
tegen alternatieve geneeswijzen
|
|
|