| |
|
Emoties worden vaak geassocieerd met huilen en slapte,
maar William Reddy weet dat het anders is: emoties leiden
tot daadkrachtig handelen. Deel van een artikel
uit het Vrij Nederland gepubliceerd op 13-04-2002 door
schrijver Kester
Freriks
|
Emoties en gevoelens, en zeker de overdaad
daaraan, zijn lastige vijanden van de schrijver. Elke
auteur weet dat emoties de bron van een roman of dichtwerk
kunnen zijn, en tegelijkertijd moet hij zich daartegen
wapenen. De grens tussen geëmotioneerd en sentimenteel
is nauwelijks te trekken. |
De Nederlandse dichter H. Marsman schreef eens: `Wees
van binnen vuur / Van buiten ijs: Hiermee drukte hij
precies de paradox uit tussen de emotionele aanleiding van
een gedicht en de uiterlijk koele, ijzige vorm. En Marsman
heeft natuurlijk gelijk. Kaarslichtpoëzie is geen poëzie.
En een roman dient niet tot uitstorting van gevoelens. Beheersing
en vormbesef zijn hoogst noodzakelijk.
Bij de gerenommeerde Engelse uitgeverij Cambridge University
Press verscheen kort geleden de fascinerende studie The
Navigation of Feeling met als ondertitel: A Framework
for the History of Emotions, geschreven door William
M. Reddy. Hij is professor in de geschiedenis en culturele
antropologie aan Duke University. Zowel in de cultuurgeschiedenis
als in de psychologie zijn emoties ternauwernood onderzocht.
Freud wist zich er eigenlijk geen raad mee. Descartes creëerde
een streng onderscheid tussen subject en object,
en concentreerde zich vervolgens op de rationele zijde van
het menselijk denken. M. Perry ziet het anders; hij wil aan
emoties de belangrijke betekenis teruggeven die ze in de tijd
van de Franse Revolutie en de romantiek hadden. Als rechtgeaard
romanticus en liefhebber van de Duitse en Engelse romantische
literatuur (Hölderlin, Shelley) kan ik me goed vinden
in Perry's stellingname. Hoe definieert Perry emoties? Hij
beschouwt gevoelens als de meest directe en meest relevante
middelen tot oriëntatie in ons leven. Hij vergelijkt
emoties met kleuren en haalt daarbij een flink aantal antropologische
studies aan, waarbij een gevoel als eenzaamheid altijd wordt
verbonden met een koude kleur als wit. Of geluk en vrolijkheid
met warme kleuren als geel en oranje. Emoties zijn tevens
cultureel bepaald. In de westerse maatschappij rouwt men na
het overlijden van een dierbaar persoon, in de Aziatische
en ook Afrikaanse culturen leidt iemands dood juist tot vreugde
en rituele feesten. In het Westen wordt het uiten van emoties
gezien als `vrouwelijk' terwijl elders emoties een teken van
kracht zijn. En de romantische liefde, met haar eeuwige onvervuldheid,
is een typisch westers fenomeen.
Het is niet verwonderlijk dat emoties in wetenschappelijk
opzicht zo weinig onderzocht
zijn. Voor onze samenleving zijn emoties ongewenst, ze
komen over ons, het zijn `unintended thoughts' die iemands
mentale evenwicht grondig kunnen verstoren. Reden voor Perry
om een depressie een `cognitieve wanorde' te noemen.
Perry kent aan emoties een grote dynamische waarde toe. Hij
ziet emoties als `soorten van gedachten', die de menselijke
geest de kracht kunnen geven om een doel te bereiken. Voor
hem is elke emotie verbonden aan een `target'. Wie tederheid
voelt voor zijn geliefde of angst ondergaat bij het zien van,
bijvoorbeeld, een beer of gifslang zal aan die emoties onmiddellijk
een handeling koppelen. Als diezelfde geliefde dreigt weg
te gaan, dan dwingt de emotie van dreigend verlies tot een
poging die geliefde terug te winnen. Dat is een doel, dus
rationeel bedacht. Bij de aanblik van iets angstaanjagends
rent de mens weg of brengt zich in veiligheid. Dat is de dynamiek
die emoties in het menselijk handelen brengen. Daarom definieert
Perry emoties uiteindelijk als: 'Aan een doel gerelateerde
activiteiten van de menselijke geest.' Ofwel: emoties leiden
tot denkkracht en gericht handelen.
Emoties
zijn `doelgericht', dat is hun geheime kracht. Op meeslepende
wijze bewijst Perry deze conclusie met het losbreken van de
Franse Revolutie en de bestorming van de Bastille op 14 juli
1789. Hij toont aan dat de Franse sentimentele literatuur
van de tweede helft van de achttiende eeuw deze bestorming
allang in de menselijke geest heeft voorbereid. Hij beroept
zich op het in moreel en seksueel opzicht openhartige brievenboek
Les liaisons dangereuses (1782) van Choderlos de
Laclos.
.....
Perry concludeert overtuigend dat de `power' van de emoties
een beslissende invloed heeft op `opening and outcome' van
de Franse Revolutie. Het sentimentalisme dat daar in literair,
theatraal en schilderkunstig opzicht aan vooraf ging, riep
in de menselijke verbeeldingswereld een utopische democratie
op van gelijkheid en paradijselijk geluk. Dat zijn pure gevoelens,
die omgezet werden in politiek handelen. Dat is wat Perry
in zijn titel `The Navigation of Feeling' noemt:
het krachtdadige besturen van emoties om een doel te bereiken.
Boeken over emoties, vindt
u hier.
|