Als iemand die je lief is je verlaat door zelfdoding,
stormen er velerlei gevoelens op je af: ontsteltenis, medelijden,
boosheid. Waarom ging hij of zij weg? Dit kan niet waar zijn!
Ik voel me in de steek gelaten! Ben ik tekort geschoten? Had
ik het kunnen voorkomen? Waar is hij of zij nu? Hoe kom ik dit
ooit te boven?! De Stichting Dr Elisabeth Kübler-Ross heeft
twaalf nabestaanden na zelfdoding bereid gevonden iets op papier
te zetten over hun verwerkingsproces, met het doel door hun
ervaringen anderen te helpen. Aan het woord komen, ouders, echtgenoten,
familieleden, vrienden, enzovoort. Ieder benadert het verwerkingsproces
vanuit zijn of haar eigen standpunt. Een boekje waar mensen
die geconfronteerd zijn met een dergelijk onbegrijpelijk en
smartelijk verlies, moed uit kunnen putten om zelf verder te
gaan. Buitenstaanders zullen meer begrip krijgen voor de specifieke
problemen van nabestaanden, Het kan hen helpen hun houding te
bepalen en de juiste (ant)woorden te vinden.
De Britse schrijver C.S. Lewis (1898-1963) is
behalve door de 'Narnia'-boeken bekend geworden door de originele
manier waarop hij zijn (christelijke) visie op deze wereld en
haar samenleving in veel boeken onder woorden bracht. Daarbij
kenmerkten zijn publicaties zich altijd door een bijzonder persoonlijke
aanpak vanuit zijn eigen geloofsbeleving. Ook dit boekje vertoont
die trekken, maar hier nog sterker op zijn persoonlijke situatie
toegespitst: het zijn dagboekfragmenten uit de tijd vlak na
het overlijden van zijn vrouw. In korte notities gaf hij impressies
van zijn verwerking van dat verdriet. Op deze manier is de lezer
in staat het rouwproces als het ware op de voet te volgen. Lewis
spaarde zichzelf daarbij niet. Maar in alles klinkt een ondertoon
van gelovig vasthouden aan God. In een tijd met veel aandacht
voor de zin en verwerking van het lijden is dit een heel eigen
geluid, dat gehoord mag worden.
